غِطاءُ العُيُوبِ السَّخاءُ وَ الْعَفافُ . « 1 » روپوش عيب‌ها ، بخشش و مناعت طبع است . چگونه بخشش و بزرگوارى معايب را مىپوشاند ؟ همان گونه كه خداوند تعالى با بخشش و گذشت از خطاها و عيب‌هاى بندگان زمينه‌هاى زندگى طبيعى و نيكوتر را فراهم مىسازد و آنان را به مرز توبه و اصلاح نفس مىرساند ، نسبت به مؤمن هم اين گونه است كه بزرگ‌منشى و بخشش او پوششى بر معايب است . بنابراين اميرمؤمنان عليه السلام نشانه‌اى از فضيلت خردمند را چنين بيان مىفرمايد : إِحْتَمِلْ ما يَمُرُّ عَلَيْكَ ؛ فَإِنَّ الْاحْتِمالَ سَتْرُ الْعُيُوبِ وَ إِنَّ الْعاقِلَ نِصْفُهُ احْتِمالٌ وَ نَصِفُهُ تَغافُلٌ . « 2 » آنچه را بر تو مىگذرد تحمّل كن ؛ زيرا تحمّل پوشش عيب‌هاست و همانا عاقل نصف او بردبارى و نصف او چشم‌پوشى است . به تعبير ديگر از حوادث روزگار شكوه و ناله نكن ؛ زيرا در بردبارى و آسان‌گيرى ناخوشىها و چشم‌پوشى از نادانىها و كمبودهاى اخلاقى مردم ، نشانه‌اى از خردمندى است . از اثرات آن بخشندگىها تحوّل انسان‌هاست . جماعتى را به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آوردند . آن حضرت به اميرمؤمنان عليه السلام دستور داد گردنشان را بزند و سپس امر فرمود : يك نفر از آنان را جدا كند و او را نكشد . آن مرد پرسيد : چرا مرا از دوستانم جدا كردى در حالى كه جنايت من و دوستانم يكسان است . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : خداى عزوجلّ وحى فرمود : تو بخشندهء قوم خود هستى ؛ تو

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 379 ، حديث 8569 . ( 2 ) - غرر الحكم : 284 ، حديث 6361 .